İnsanoğlu, tarih boyunca yaşadığı zorluklar, sevinçler ve arayışlar içinde her zaman ilahi bir güce yönelme ihtiyacı duymuştur. Dua, bu yönelişin en saf, en samimi hali olarak kabul edilir. Her dinde ve inanışta farklı biçimlerde karşımıza çıkan dua, özellikle İslam kültüründe çok derin bir yere sahiptir. İnsan, acizliğini hissedip Rabbine yöneldiğinde aslında ruhunu arındırır, kalbini huzura açar. Bu nedenle okunacak dualar, sadece isteklerin dile getirilmesi değil, aynı zamanda bir teslimiyetin ifadesidir.
Okunacak dualar, hayatın her alanında karşımıza çıkar. Kimisi sağlık için, kimisi rızık, huzur, bereket veya sevgi için okunur. Bu dualar bazen kısa bir niyaz, bazen uzun bir ibadet şeklinde olur. Ancak dua ederken en önemli unsur, kalpten gelen samimiyettir. Kalpten gelen bir dua, dil ile söylenenden çok daha derin bir etki yaratır. İnsan, sadece kelimeleri telaffuz etmekle kalmamalı, ne istediğini bilerek, inançla dua etmelidir. Çünkü dua, hem bir çağrıdır hem de bir teslimiyet biçimi.
Bazı insanlar, yaşadıkları ayrılıklar veya kırgınlıklar karşısında dua yoluna yönelirler. Özellikle sevdiği kişiden ayrı düşenler, duaların manevi gücüne daha çok sarılır. Bu noktada halk arasında bilinen 1 saatte geri getirme duası ifadesiyle anılan dualar, kişinin kalbinde yer eden sevgiyi yeniden canlandırmak, kopan bağları onarmak amacıyla okunur. Bu dua, elbette sihir ya da büyü değildir; asıl gücünü niyetten ve içtenlikten alır. İnançla, sabırla ve hayırlı bir sonuç dileğiyle okunan bu tür dualar, kişinin içsel huzurunu da destekler. Çünkü dua eden kişi, Rabbine yönelerek hem kalbindeki sevgiyi hem de teslimiyetini dile getirir.
Duaların kabulü konusu, her zaman insan zihnini meşgul etmiştir. Kimi zaman insanlar, dua ettikleri halde istedikleri sonucu hemen alamazlar. Oysa her duanın bir zamanı, bir hikmeti vardır. Bazı dualar hemen kabul edilir, bazıları gecikir, bazıları da kişinin iyiliği için farklı bir şekilde karşılık bulur. Bu nedenle dua edenin sabırlı ve teslimiyet içinde olması gerekir.
İslam geleneğinde, bazı duaların belirli sayı ve sürelerle okunmasının faziletine dair pek çok rivayet vardır. Bunlardan biri de 40 bin İhlas okumanın fazileti üzerine söylenenlerdir. İhlas Suresi, Kur’an-ı Kerim’in özüdür, tevhidin en sade şekilde ifade edildiği bölümlerden biridir. Allah’ın birliğini, hiçbir şeye muhtaç olmadığını, doğmadığını ve doğurulmadığını anlatan bu sure, müminin inanç temelini güçlendirir. 40 bin İhlas okumanın fazileti, hem kalbin arınması hem de dileklerin kabulü yönünden büyük önem taşır. Bu sayı, sembolik bir derinlik içerir. Asıl amaç, tekrarlar aracılığıyla kalbi zikre alıştırmak ve ruhu huzura ulaştırmaktır.
Birçok manevi kaynakta İhlas Suresi’nin sürekli okunmasının kişiye bereket, huzur ve koruma getireceği ifade edilir. Her bir tekrar, insanın Allah’a olan bağlılığını pekiştirir. Özellikle sıkıntı zamanlarında bu sureyi okumak, kişinin kalbini sakinleştirir, zihnini berraklaştırır. 40 bin İhlas okumak, aynı zamanda bir sabır ve azim göstergesidir. Çünkü bu kadar yoğun bir ibadeti yerine getiren kişi, hem nefsine hâkim olur hem de maneviyatını güçlendirir.
Dua, sadece bir istek değil, aynı zamanda bir şükür ifadesidir. İnsan, dua ederken geçmişteki nimetlerini hatırlar, geleceğe dair umudunu tazeler. Bu yönüyle dua, psikolojik olarak da iyileştirici bir etkiye sahiptir. Modern psikoloji de son yıllarda dua ve meditasyonun insan zihni üzerindeki olumlu etkilerini bilimsel olarak desteklemektedir. Kalpten yapılan dua, stresi azaltır, huzuru artırır, olumsuz düşünceleri dönüştürür.